Kατηγορίες
paintings
Kατηγορίες
politics

Κράτος και πρόνοια

  Πρώτη Κυριακή της αποκριάς σήμερα και οι μάσκες αρχίζουν σιγά σιγά να πέφτουν.

     Ας πιάσουμε για σήμερα το θέμα της εκπαίδευσης στην Ελλαδα…

 Ένα χρόνο μετά το ξέσπασμα της φουρτούνας και οι πολίτες αρχίζουν να κάνουν απολογισμό. Απολογισμό ενεργειών της κρατικής μηχανής και ζημιών δικών τους. Λάθη και παραβλέψεις  που κοστίζουν στον Έλληνα πολίτη πολύ ακριβά, τόσο άμεσα όσο κι έμμεσα. Παραδεχόμαστε ότι μπορεί οι πρώτοι μήνες να μας έπιασαν όλους απροετοίμαστους για την συνέχεια και την διάρκεια της πανδημίας covid.

Αυτό που δεν συγχωρείται όμως, είναι η αδιαφορία για το αύριο του Έλληνα. Του κάθε πολίτη, σημερινού ή αυριανού, αυτής της χώρας.         Εξηγείστε μας γιατί δεν ξέρατε ποιοι καθηγητές δύναται να πάρουν άδεια ειδικού σκοπού, ώστε να καλύψετε εγκαίρως τα κενά στο πρόγραμμα των μαθητών. Γιατί δεν προνόησε κανείς για έκτακτες προσλήψεις διδακτικού προσωπικού. Γιατί έχει στην ουσία χαθεί άλλη μια σχολική χρονιά, αφού σε κάποια σχολεία δεν έχουν καλύψει ούτε την μισή ύλη από αυτήν που έπρεπε. Εξηγείστε μας  γιατί αναβάλλετε διαρκώς την επιδότηση για Η/Υ στις οικογένειες που δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στην τηλεκπαίδευση . Γιατί κλείνετε και ανοίγετε τα σχολεία λες και είναι οι πόρτες του σπιτιού σας.

Voucher…αγνοούνται! • EpirusPost • Ειδήσεις, Ιωάννινα, Άρτα, Πρέβεζα,  Θεσπρωτία

Kατηγορίες
fotos
Kατηγορίες
writing

Οδηγίες επιβίωσης προς ναυτηλωμένους

     Ναι θελει πολυ κοπο και τον καταλληλο τροπο και πολυ διπλωματια για να καταφερεις να επιβιωσεις στη συγχρονη κοινωνια.Η οποια ειναι δομημενη σαν δυκτια αραχνης και πιανει οτιδηποτε διαφορετικο και το καταβροχθιζει αδηφαγα.     Γιατι πρεπει να σκεφτεσαι και να πραττεις με συγκεκριμενο τροπο,που ταιριαζει,για να ενσωματωθεις αναιμακτα.Ανθρωποι κατ οποιονδηποτε τροπο διαφορετικοι,παιρνουν την ταμπελιτσα τους,τα κουβαδακια τους και σ αλλη παραλια,καθημερινα      Μετακομιζεις απ την πολη στην επαρχια για μια καλυτερη ζωη,χωρις αγχος,πιεση,με καθαρο αερα και τοπια για ζωγραφια και γινεσαι ο παραξενος ξενος του χωριου.Εντελως παραταιρος κι εξω απ τα νερα σου καταληγεις σε αυτοαπομονωση για να βρεις την ηρεμια.   Ερχεται η στιγμη που κανεις παιδακια,ως οφειλεις σαν αξιος συνεχιστης της γενιας σου,για την διαιωνιση του ανθρωπινου ειδους,χρεος στην κοινωνια και χατηρι της δολιας της μανας σου γιατι ποτε θα δει επιτελους εγγονια απο σενα…και νομιζεις πως θα τα μεγαλωσεις οπως θελεις εσυ για να ειναι ευτυχισμενα.Μεχρι εκει μπορεις.Μεχρι το να νομιζεις.Γιατι ολοι οι αλλοι εχουν αντιθετη γνωμη.Και με το ολοι εννοω πρωτιστως τη μανα σου,τη γειτονια σου,το δημο σου,την περιφερεια,το κρατος,την οικουμενη…Οι γονεις χωρις ταμπου κανονες και καλουπια δεν ειναι καταλληλοι για γονεις,παρ το αποφαση,τι δεν καταλαβαινεις;    Το ιδιο ισχυει και για τις κοινωνικες επαφες σου.Αν δεν επικοινωνεις καθημερινα και με κουτσομπολιστικη διαθεση,αν δε συμμετεχεις στον ταδε και στον δεινα συλλογο,δεν βαζεις υποψηφιοτητες για εκλογη,δεν τρεχεις σε συναντησεις,παρτυ,δεν καλεις κοσμο στο σπιτι,γινεσαι ο παριας με φυσικο επακολουθο να παψουν τελειως οι κοινωνικες επαφες.   Και πρεπει να τις προσεχεις σαν κορη οφθαλμου αυτες τις λιγες ομολογουμενως επαφες..να προσεχεις τι θα πεις,σε ποιον και με ποιον τροπο.Τι θα κανεις,ποτε και με ποιον τροπο.Γιατι οι ανθρωποι ειναι διαφορετικοι και βλεπουν την πραγματικοτητα με διαφορετικο τροπο ο καθενας.Αλλα δεν δεχονται το διαφορετικο.Θελουν ολοι να τους μοιαζεις και να μοιαζουν με ολους.     Ερχεσαι λοιπον εσυ..καπου αναμεσα στα 30 με 40 σου…πολυ νεα για να δεχτεις τη μοιρα σου,αλλα πολυ μεγαλη για να εχεις τη διαθεση ν αλλαξεις τα δεδομενα και νιωθεις οτι δεν ανηκεις πουθενα,οτι δεν θελεις να ανηκεις πουθενα,δεν κολλας ρε παιδι μου.Και περνας το χρονο σου σαν σε παραλληλο συμπαν,-αυτοι- και -εγω- .Γιατι αυτος ο πλανητης δεν ειναι allien friendly τελικα…

Kατηγορίες
fotos
Τοπία

Kατηγορίες
writing

μοναξιά

Ατέρμονη ειν η μοναξιά σ έναν κόσμο γεμάτο

Προσωπεία ανέκφραστα περνούν μπροστά σου σαν ταινία

Μορφες άγνωστες, βιαστικές

Φορτωμένες το σάκο της ύπαρξης τους

Σκυφτές από το  βάρος όσων κουβαλάνε

 Μίζερες μέσα στην αιωνιότητα του χρόνου

Ηχώ των βημάτων  στο διάβα τους

Μόνος μάρτυρας της παρουσίας τους στο πριν και το τώρα

Σε προσπερνάνε χωρίς να σε κοιτάνε

Συνεχίζοντας το αέναο ταξίδι τους

Kατηγορίες
writing

περπατώντας στις σκιές

Περπατώντας στις σκιές

Αναμεσά σε κόσμους

Σε αποτυπώματα ανθρώπων μακρινών

Μορφές αχνές ,άυλες, δε μπορείς να τις αγγίξεις

Ήχοι ανεπαίσθητοι στην απέραντη ησυχία των κόσμων

Ψίθυροι, θροΐσματα απαλά

Ίχνη μιας πραγματικότητας αδιόρατης ,συγκεχυμένης

Γκρίζες μορφές ,ασχημάτιστες χωρίς παρελθόν και μέλλον

Πλάσματα εγκλωβισμένα στην ανυπαρξία της αιωνιότητας

Τι κι αν παλεύεις για το ακατόρθωτο

Η ενέργεια σου στείρα

Τίποτα δεν διαταράσσει τα μόρια αυτού του κόσμου

Αποκαμωμένος προχωράς  μπροστά

Πάντα περπατώντας στις σκιές…

Kατηγορίες
Χωρίς κατηγορία

https://prnt.sc/10ibgv1

Kατηγορίες
writing

Και η φύση εκδικείται

Το μενος της δεν αφήνει τίποτα ανέγγιχτο

Τι κι αν είσαι πλούσιος η φτωχός

Την πείραξες; θα σε πειράξει

Της έκλεισες το δρόμο; θα σε πνίξει

Την πλήγωσες; θα σε διαλύσει

Δεν κάνει διακρίσεις ούτε στον τόπο ούτε στον τρόπο

Η μανία της σε κατακλύζει

Τη νιώθεις θυμωμένη να σαλεύει βαθιά στη γη

Σαν ξωτικό που προσπαθεί να ελευθερωθεί

Την αισθάνεσαι στον αέρα

Που με φορά τρέχει ελεύθερος σαν την ανάσα

Τα βλέπεις στα δάκρυα της

Που τρέχουν και φουσκώνουν θάλασσες και ποταμιά

Φρόντισε τη, αγκάλιασε τη, αγάπησε τη…

Και σαν μανά θα σε μεγαλώσει με φροντίδα…

Kατηγορίες
Χωρίς κατηγορία

Οκτωβριος 2020