Kατηγορίες
writing
ΕΑΠ

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΟΙΚΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ

ΣΧΟΛΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ

ΠΡΟΠΤΥΧΙΑΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΠΟΥΔΩΝ ΣΤΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ (ΔΙΤ)

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ 11

Εισαγωγή στον Τουρισμό και την Φιλοξενία

ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ ΦΟΙΤΗΤΗ/ΡΙΑΣ: ……Μαρία Μαρκάκη………

Α.Μ (Αριθμός Μητρώου)…517123…

ΔΙΔΑΣΚΩΝ : (Όνομα Καθηγητή ΣΕΠ)…Ασπρίδης  Γεώργιος….

Εργασία: «Τίτλος εργασίας «……Τουριστικό φαινόμενο-Κατανόηση, ορισμός και προβληματισμοί                                                                     

Ημερομηνία

11/3/2021

Τμήμα ΗΛΕ-ΑΘ2


    Ο τουρισμός ως φαινόμενο χαρακτηρίζεται ως πολυσύνθετο με πολλές πτυχές του, ακόμα και σήμερα, να μην έχουν φωτιστεί, λόγω της ίδιας του της φύσης όσο και των προβλημάτων και των ελλείψεων που παρουσιάζουν οι μέθοδοι μέτρησής του (Βαρβαρέσος 2013).Σύμφωνα με τον   Py(1991,50-60), η τουριστική δραστηριότητα χαρακτηρίζεται ως ετερογενής και όπως ο Boyer (1979,7)αναφέρει «για όποιον θέλει να γράψει σχετικά με τον τουρισμό, το πιο δύσκολο είναι να τον ορίσει. Επίσης, θα πρέπει να ομολογήσουμε ότι αυτό είναι άκρως απαραίτητο» (Βαρβαρέσος 2013,51)                                     

   Ατέρμονη είν’ η μοναξιά σ έναν κόσμο γεμάτο

Προσωπεία ανέκφραστα περνούν μπροστά σου σαν ταινία

Μορφές άγνωστες, βιαστικές

Ηχώ των βημάτων τους  στο διάβα σου

Μόνος μάρτυρας της παρουσίας  τους

 στο πριν και το τώρα

          Σε προσπερνάνε χωρίς να σε κοιτάνε

              Συνεχίζοντας το αέναο ταξίδι τους

                          Ταξιδιώτες ήταν ανέκαθεν οι άνθρωποι.

           Ο τουρισμός ,με την γενικότερη έννοια του όρου, υπάρχει από την αρχαιότητα. Μέσα από μια σειρά εξελίξεων ανά τους αιώνες, έχει ωριμάσει σαν κλάδος της σύγχρονης βιομηχανίας και γίνονται πλέον ορατές οι πολιτικές, οικονομικές, κοινωνικές και περιβαλλοντικές διαστάσεις του. (Βαρβαρέσος 2013)Παρ’ όλες τις διαφωνίες των ειδικών για το αν υπάρχει τουριστική επιστήμη η΄ είναι ένα σύνολο άλλων επιστημών ,όπως η γεωργία, κοινωνιολογία, οικονομία, οικολογία κλπ., πρέπει να κατανοήσουμε ότι είναι όλες αλληλένδετες σε έναν συνολικό μηχανισμό.

           Η έννοια του τουρίστα ξεκίνησε από το 1800 με την χρήση της λέξης tourist, όταν πραγματοποιήθηκαν τα πρώτα ταξίδια αναψυχής στα grand tour της Γαλλίας, οπότε και το Παγκόσμιο Λεξικό του 19ου αιώνα(1876) ορίζει τους τουρίστες ως «τα άτομα που ταξιδεύουν από περιέργεια και απραξία, για την ευχαρίστηση του ταξιδεύειν.»  (Βαρβαρέσος 2013)  

 Ορισμοί υπάρχουν πολλοί για να περιγράψουν αυτό το φαινόμενο. Κάποιοι από αυτούς είναι της Διεθνούς Ακαδημίας Τουρισμού (A.I.T) , του Αιγινίτη, και της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων και Συγγραφέων Τουρισμού(Βαρβαρέσος 2000).Σε γενικά πλαίσια όλοι συμφωνούν ότι -Η  ανάγκη του ανθρώπου να ταξιδεύει μακριά από τον τόπο κατοικίας του για διακοπές, ανάπαυση, σπορ, λόγους υγείας, θεραπείας η΄ σπουδών, χωρίς  άμεσο οικονομικό όφελος από την δραστηριότητα αυτή,  σαν μαζικό φαινόμενο ονομάζεται τουρισμός-  Από κει και πέρα ,όλοι όσοι ταξιδεύουν  διαχωρίζονται σε τουρίστες και εκδρομείς, ταξιδιώτες και επισκέπτες, ανάλογα τον λόγο και τη διάρκεια του ταξιδιού τους και την χώρα προέλευσης και υποδοχής τους.

         Οι μετακινήσεις αυτές έχουν μεγάλες οικονομικές και πολιτισμικές, όσο και περιβαλλοντικές επιπτώσεις στους τόπους υποδοχής των τουριστών.

Εισροή συναλλάγματος και χωροταξική ανάπτυξη, αύξηση βιοτικού επιπέδου του ντόπιου πληθυσμού και διαπολιτισμικότητα είναι επιδράσεις με άμεσα αποτελέσματα. Είναι κοινά αποδεκτό ότι περιοχές με ομαλή τουριστική ανάπτυξη , έχουν αναπτύξει καλύτερες και ποιοτικότερες υποδομές και υπηρεσίες από ότι περιοχές με ταχεία ανάπτυξη.  

    Κατά τον Μεσαίωνα παράδειγμα, έχουμε την ανάπτυξη του πανεπιστημιακού τουρισμού, ο οποίος αναπτύσσεται γύρω από τα πανεπιστημιακά κέντρα των ευρωπαϊκών πόλεων και στα τέλη του η Γερμανία και η Ελβετία έχουν πλέον αποκτήσει φήμη για την ποιότητα των υπηρεσιών που προσφέρουν και η Γαλλία για την γαστρονομία της. Οπότε βλέπουμε μια τάση προς την πολυτέλεια, η οποία οπωσδήποτε προσελκύει ευκατάστατους ταξιδιώτες, και λάτρεις της γαστρονομικής απόλαυσης. Στο άλλο άκρο η ξαφνική ανακάλυψη της Ελλάδας σαν προορισμός και η ταχεία ανάπτυξη ξενοδοχειακών  μονάδων προς εξυπηρέτηση της ζήτησης είχε σαν αποτέλεσμα την άστατη, χωρίς σχεδιασμό δόμηση, την εύνοια περιοχών που προσέφεραν «παρθένο» τοπίο με χρυσές ηλιόλουστες αμμουδιές έναντι της ενδοχώρας και μεγάλο κοινωνικοοικονομικό χάσμα στον γενικό πληθυσμό της, καθώς η ζήτηση παρουσιάζει και έντονα εποχικότητα. Ενώ η  άναρχη δόμηση στις περιοχές ενδιαφέροντος έφερε αλλοίωση του φυσικού περιβάλλοντος, με γνωστό το αποτέλεσμα στο δήμο Χερσονήσου με τις πλημμύρες του Νοεμβρίου 2020, όπου κάτοικοι και επιχειρηματίες ήρθαν αντιμέτωποι με τεράστιους υδάτινους όγκους όπου είχε γίνει παρέμβαση σε φυσικές κοίτες χειμάρρων.

     Θα μπορούσε να συμπεράνει κανείς λοιπόν ότι, ο τουρισμός είναι πολυδιάστατο φαινόμενο και αλληλοεπιδρά άμεσα με ένα σύστημα κλάδων χωρίς το οποίο δεν μπορεί να λειτουργήσει ομαλά η κοινωνία. Σαν χώρα θα έπρεπε να έχουμε μια ολοκληρωμένη μελέτη της ανάπτυξης του φαινομένου και πάγια πολιτική εφαρμογής του.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ

Βαρβαρέσος 2000,Τουρισμός έννοιες μεγέθη δομές σελ.26

Βαρβαρέσος 2013, Οικονομική του τουρισμού, Εννοιολογικές θεωρητικές και μεθοδολογικές προσεγγίσεις  σελ. 49 και 54

Εικόνες, στίχοι από προσωπική συλλογή

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s